Budowa domów jednorodzinnych Piaseczno

Usunięcie drzewa wymaga zezwolenia wydawanego przez urząd, przy czym przepisy przewidują wyjątki zależne od obwodu pnia i gatunku. W Zalesiu Dolnym, gdzie zabudowa powstaje w borze sosnowym, zezwolenia bywają wydawane z nakazem nasadzeń zastępczych albo odmownie, jeśli drzewo da się zachować przy innym usytuowaniu budynku. Dlatego przy budowie domu w tej okolicy usytuowanie bryły planuje się po inwentaryzacji drzewostanu, a nie odwrotnie. Równie istotne jest zabezpieczenie drzew, które zostają: ogrodzenie strefy korzeniowej i zakaz składowania materiałów pod koronami. Usunięcie drzewa bez zezwolenia skutkuje administracyjną karą pieniężną liczoną od obwodu pnia.

System korzeniowy sosny jest rozległy i w znacznej części płytki, rozchodząc się poziomo zwykle poza obrys korony, często na odległość półtora do dwóch razy większą niż jej promień. Przecięcie korzeni po jednej stronie pnia przy wykopie pod fundament osłabia stabilność drzewa i może doprowadzić do jego obumarcia w ciągu kilku sezonów, a także do przewrócenia przy silnym wietrze. Przy budowie domu w borze sosnowym trasę wykopów prowadzimy poza strefą ochronną, a tam gdzie to niemożliwe, stosujemy ręczne odkopywanie i tunelowanie zamiast koparki. Decyzje o kolizjach podejmujemy przed rozpoczęciem prac, nie w ich trakcie.

Co do zasady tak: piaski są dobrze przepuszczalne i przy odpowiednim zagęszczeniu mają dobrą nośność, a woda opadowa szybko w nie wsiąka. Dlatego w tej okolicy warunki posadowienia są zwykle korzystniejsze niż w dolinach rzecznych na północ od Warszawy. Nie zwalnia to jednak z wykonania rozpoznania podłoża, bo lokalnie trafiają się przewarstwienia gruntów słabszych oraz nasypy niekontrolowane, zwłaszcza na działkach wcześniej użytkowanych. Przy budowie domu zalecamy odwierty również po to, żeby potwierdzić poziom wód gruntowych przed decyzją o podpiwniczeniu. Piaski są też podatne na osuwanie się ścian wykopu, co wymaga odpowiedniego zabezpieczenia podczas prac.

Decyduje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, który określa maksymalny wskaźnik powierzchni zabudowy, wysokość budynku, liczbę kondygnacji, linie zabudowy i minimalny udział powierzchni biologicznie czynnej. Ten ostatni parametr bywa w gęstej zabudowie równie ograniczający jak sam wskaźnik zabudowy, bo wymusza pozostawienie określonej części działki niezabrukowanej. Wypis i wyrys z planu uzyskuje się w urzędzie gminy. Przy budowie domu sprawdzamy te zapisy przed przygotowaniem oferty, bo zdarza się, że planowany metraż po prostu się w nich nie mieści. Na terenach bez planu obowiązują warunki zabudowy ustalane indywidualnie na podstawie zabudowy sąsiedniej.