Remont łazienki Warszawa

Tak, ale wymaga to dostosowania rozwiązań do nośności stropu, a nie stosowania standardowej technologii. Tradycyjny jastrych cementowy, ceramika pełnoformatowa i wanna wypełniona wodą dają obciążenie, którego strop drewniany często nie udźwignie. Stosuje się wtedy lekkie wylewki, suchy jastrych z płyt lub konstrukcję podłogi na legarach, a wannę zastępuje kabiną z brodzikiem o mniejszej masie. Hydroizolacja na stropie drewnianym wymaga przy tym rozwiązań elastycznych, bo konstrukcja pracuje. Przy remoncie łazienki w warszawskiej kamienicy zaczynamy od odkrywki stropu i oceny konstruktora.

Za szkodę powstałą w trakcie prac odpowiada wykonawca i do tego służy ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej, które posiadamy. Kluczowe jest jednak ustalenie przyczyny, bo zalanie wynikające z awarii pionu wspólnego obciąża wspólnotę lub spółdzielnię, a nie wykonawcę remontu. Dlatego przed przystąpieniem do prac dokumentujemy stan istniejącej instalacji, a nową instalację poddajemy próbie ciśnieniowej przed zakryciem. Wynik próby zapisujemy w protokole, który jest pierwszym dokumentem sprawdzanym przy ewentualnym sporze. Zgłaszamy też do administracji planowane zamknięcie pionu, żeby sąsiedzi byli przygotowani.

W typowej warszawskiej łazience z wielkiej płyty, mającej trzy do czterech metrów kwadratowych, możliwości przesunięcia toalety są bardzo ograniczone. Odpływ wymaga spadku dwóch do trzech procent do pionu, a przy niewielkiej odległości każda zmiana oznacza podniesienie poziomu posadzki albo zastosowanie rozdrabniacza. Podniesienie podłogi o kilkanaście centymetrów w pomieszczeniu o wysokości dwóch i pół metra bywa akceptowalne, ale tworzy próg w drzwiach. Stelaż podtynkowy pozwala zyskać kilka centymetrów i poprawić układ bez przenoszenia odpływu. Ocenę możliwości robimy przy oględzinach, mierząc odległość do pionu i dostępną wysokość.

Najprostszy test polega na przyłożeniu kartki papieru do kratki wentylacyjnej przy zamkniętych oknach i uchylonych drzwiach: kartka powinna wyraźnie przywrzeć do kratki. Jeśli opada, ciąg jest niewystarczający i problem trzeba rozwiązać przed remontem łazienki, nie po nim. Przyczyną bywa zablokowany kanał, ale w warszawskich blokach po termomodernizacji najczęściej jest nią brak nawiewu przez szczelne okna. Rozwiązaniem jest wtedy montaż nawiewników okiennych lub ściennych oraz podcięcie drzwi do łazienki. Jeżeli kanał wspólny jest niedrożny, zgłaszamy to do administracji, bo jego udrożnienie nie leży w gestii właściciela lokalu.